این موشک هوا به هوای برد بلند با هدایت راداری فعال که اولین بار در سال 1992 رویت شد محصولی است از تولیدات شرکت ویمپیل روسیه که برای جایگزینی به جای AA-9 (AMOS) طراحی شده است.ناتو این موشک را مشابه AA-9 برآورد و با علامت AA-x-13 کد گذاری کرده است.این موشک از برد بیشتری نسبت به AA-9 برخوردار بوده و بر خلاف AA-9 که دارای هدایت راداری نیمه فعال است از هدایت راداری فعال استفاده می کند.طرح توسعه این موشک به دهه 1980 مربوط می شود و با هواپیمای MIG-31M و SU-35 قابل حمل و به کار گیری می باشد.گزارشات تایید نشده ای حاکی است که با استفاده از بوستر جدا شونده مدل هایی از این موشک تا 400 کیلومتر افزایش برد داده شده اند.

موشک دارای بالهای ذوزنقه ای طویلی است که در بخش میانی بدنه قرار دارد .باله های کنترل آن که به شکل مسنطیلی می باشد در قسمت عقبه آن مستقر هستند.همانند AA-9 موشک از لانچرهای ریلی پرتاب می شود.هدایت موشک در بخش ابتدایی مسیر اینرسی همراه با خط ارتباطی دستوری رادیویی جهت ارسال اطلاعات لحظه ای و تصحیح مسیر بوده که از هواپیمای مادر ارسال میشود.در فاز نهایی موشک جهت ارتباط رادیویی و در بخش عقبه موشک (نازل) قرار دارد.طراحی موشک به نحوی است که به جای سیستم کاوشی راداری فعال ، از سیستم جست و جو گر راداری فعال نیز می توان استفاده کرد.فاصله قفل شدن رادار نهایی تا هدف 25 کیلومتر می باشد.موتور موشک از نوع سوخت جامد بوده و برد آن را تا 150 کیلومتر تامین میکند.وزن قسمت کاوشی 45 کیلوگرم بوده و گزارش های تایید نشده ای حاکی است چنانچه موشک در شرایط خاصی (ارتفاع)پرواز کند برد آن به 250 کیلومتر افزایش می یابد.

مشخصات:

طول:4.2 متر،قطر:38 سانتیمتر،پهتای بال:70 سانتیمتر،وزن:600 کیلو گرم،سرجنگی:60 کیلوگرم ترکشی HE،هدایت:اینرسی با خط ارتباط رادیویی و راداری فعال،پیشران:سوخت جامد،برد:150 کیلومتر